Deirtí faoi na hEiscimigh (an Iniuit atá orthu na laethanta seo, seans) go raibh an-saibhreas foclóra acu a bhain le sneachta. Ag breathnú amach ar an gcuan, siar ó dheas uaim ó Gharraí JMh, táim ag cuimhniú gur i gcás an chultúir s'againn féin, is í an bháisteach an réimse aimsire is mó a bhfuil scil againn ann, agus ní gan chúis.
Ó bharr mo chinn, mar sin, seo chugaibh mo stór foclóra féin:
Tá sé ag cur báistí
Tá sé ag báisteach
Tá sé ag gleáradh báistí
Tá sé ag clagar (Múscraí) ag clagarnaigh (Corca Dhuibhne) ag clagarnach (Conamara)
Tá sé ina sceana gréasaí
Salachar báistí
Brádán báistí
Cith báistí
Múr báistí
Múraíl scaipthe
Múiréileacha
Fearthainn - ag cur fearthainne srl. (Uladh)
Tháinig an lá ina chac báistí
Tá sé salach
Tá sé broghach (Iorras)
Tá sé ina dhíle
Báisteach throm, éadrom
Aimsir cheathach
Tá sé bog
Tá braon i mbéal na gaoithe
Tá báisteach air
Tá sé ag stealladh (báistí)
Tá sé ag cur (Uladh?)
Tá uisce mór déanta aige (Iorras)
Tá braon caite aige
Aiteall (sos idir dhá mhúr - Conamara)
Téigle (an rud céanna - Iorras)
Tá mé cinnte go bhféadfaí a bheith ag cur leis an liosta sin....
