Is mé féin agus mo chlann mhac ag tabhairt sciúirde faoin ardchathair inné, le castáil ag aerfort Átha Cliath le cailín Mharcuis, atá ar cuairt chugainn ón Dordogne, bhí deis eile agam éisteacht le halbam Lily Allen. Scríobh mé píosa faoi anseo cúpla seachtainí ó shin. Tá mé an-tógtha le cumadóireacht Iníon Uí Fhallúin (Ní Allúin?) - tá rudaí le rá aici agus is í atá in ann iad a rá in amhráin atá dea-dhéanta agus snasta, ach lán daonnacht ag an am céanna.
Tá amhrán amháin a sheasann amach, ní mar phíosa ceardaíochta, ach sa dearcadh a léiríonn sé ar shaol na mban óg i dtús na mílaoise seo. Sin an t-amhrán 22 (an aois a bhí ag Lily nuair a rinne sí an t-albam seo). Is fiú breathnú ar na liricí:
When she was 22, the future looked bright
But she's nearly thirty now and she's out every night
I see that look in her face, she's got that look in her eye
She's thinking how did I get here and wondering why
It's sad but it's true how society says her life is already over
There's nothing to do and there's nothing to say
'Til the man of her dreams comes along
Picks her up and puts her over her shoulder
It seems so unlikely in this day and age
She's got an alright job but not a career
Whenever she thinks about it, it brings her to tears
'Cause all she wants is a boyfriend, she gets one night stands
She's thinking how did I get here, I'm doing all that I can....
Anois dá mba carachtar in úrscéal de chuid Jane Austen a bhí i gceist, thuigfeá don bhean óg a bhfuil Lily ag trácht uirthi agus í ag déanamh imní faoi bheith fágtha gan phósadh an chuid eile dá saol - ach seo duine óg, neamhspleách, i Londain, i dtimpeallacht liobrálach, ag tús an 21ú haois! Agus airíonn an bhean óg seo (nó airíonn an tsochaí ina timpeall) go bhfuil a saol caite cheana féin aici mar nach bhfuil fear aici? Agus is cosúil ó liricí an amhráin gurb é aimsiú an fhir sin an aidhm is mó atá sa saol aici.
Cá ndeachaigh an ghluaiseacht fheimineach amú?
