Is breá liom an t-aitheantas atá faighte ag ealaín na filíochta le cúpla lá anuas agus muid ag déanamh ceiliúrtha ar an deich mbliana agus trí scór a bheith slánaithe ag Seamus Heaney. Forlíonadh san Irish Times, fadscannán faisnéise ar RTÉ aréir - léiriú é an t-aitheantas ar fad, creidim, ar an nádúr atá ag an Éireannach leis an bhfilíocht.
Tá ardfhilíocht á cumadh ag muintir na hÉireann ón séú haois i leith, ó aimsir na ndíthreabhach go dtí an lá atá inniu ann. Is cuid an-tábhachtach den traidisiún sin é Seamus Heaney - ginearál cúig réalta an "standing army of Irish poets" mar a thug Patrick Kavanagh ar an líon daoine a bhíonn ag plé, ar bhealach amháin nó ar bhealach eile, leis an ealaín anseo in Éirinn.
Fear é Heaney a bhfuil an-mheas aige ar an traidisiún fada Éireannach lena mbaineann sé agus ar an teanga inar cumadh cuid mhór den fhilíocht atá ar fáil sa traidisiún sin.
Bhí an méid seo le rá aige sa leabhar agallamh leis a chuir Dennis O'Driscoll le chéile faoin teideal "Stepping Stones" is a foilsíodh roimh Nollaig:
"I don't believe that faith in Irish as a language and a value is misplaced; the evidence suggests that it now inheres in the cultural imagination of anglophone Ireland as a vital element. The TV slogan about it may sound trite, but it does express a common enough attitude: it's 'part of what we are'. This isn't to say that the demographics are about to change in its favour; but a line will be held, and there will continue to be a small, small Irish-speaking population."
